Ken het Europees burgerschap toe op basis van verblijf in de Europese Unie (eerder dan op basis van staatsburgerschap): iedereen die legaal in de Europese Unie woont, is dan Europees burger. En kan dan meteen ook meestemmen op lokaal vlak en voor het Europees parlement (zoals het Verdrag van Maastricht het wil).
Nationale lidstaten blijven bepalen wie nationaal staatsburger kan worden (en voor het nationaal parlement kan stemmen), maar wie op Europees grondgebied woont, is dan sowieso Europees burger.

Vandaag is het hebben van het Europees burgerschap volledig afhankelijk van het hebben van het staatsburgerschap van één van de EU-lidstaten. Nu lopen de nationaliteitswetgevingen van verschillende Europese lidstaten erg uiteen qua voorwaarden (zie ondermeer http://www.integrationindex.eu). Zo is het bijvoorbeeld makkelijker om Zweeds staatsburger te worden dan om Griek te worden. Zweden 'produceert' dus relatief gezien meer nieuwe Europese burgers dan Griekenland. Laten we daar komaf mee maken en meteen voor een Europees burgerschap kiezen, dat los staat van het nationale staatsburgerschap.