De europese unie moet zich door middel van wetgeving en door de inrichting van haar politieke structuren zoveel mogelijk beveiligen tegen de mogelijkheid dat economische en militaire machtsblokken zich tegen de eigen europese bevolkingen in de macht toeeigenen en de staten gebruiken voor hun eigen belangen. Om dat te bereiken moeten de verschillende sectoren van de maatschappij (bedrijfsleven, welzijnssectoren, overheden, e.d.) ingrijpend en voortdurend (informatica maakt dat mogelijk) betrokken worden bij de menings- en besluitvorming en de burgerrechten daarvoor moeten in een burgerrechtencharter worden vastgelegd. Niet de machtvan geld- en lobbiegroepen, niet de stoeltjesschuiverij van beroepspolitici maar de bijdrage van burgers moet beslissend worden voor de richting van de besluitvorming daar waar nu de deelname aan de verkiezingen als legitimatie voor het negeren van de echte publieke opinie geldt. Het burgerrechtencharter moet het grondvest worden waarop de europese unie hervormd wordt in de richting waarin zij zich historisch heeft onwikkeld, die van de actieve en betrokken burgersamenleving.