Willen we in de toekomst leven binnen een Unie van vrede, met een sociaal kader, dan is het dringend noodzakelijk de binnen de huidige Unie bestaande, en bij iedere uitbreiding toenemende, armoede en uitsluiting, werkelijk aan te pakken. Niet met mooie woorden een politieke belijdenis en dan geen middelen of kleine programma's groot opblazen, maar een daadkrachtig nieuw beleid, waar middelen aanwezig zijn die de grote problematiek - een op 7 mensen binnen de EU is arm- erkend en waarmee deze kan worden aangepakt. Dat kan overigens alleen als de mensen, die het betreft en hun eigen organisaties, zoals het Comité des Sages jaren geleden al adviseerde, er echt bij betrokken worden. Niet slechts als EU-netwerk op EU-niveau, maar op nationaal niveau -inclusief financiële middelen-, zodat ook echt iets tot stand kan komen.

Dat vereist ook dat de concurrentie tussen armen buiten de EU en binnen de EU wordt beëindigd. Het maakt niet uit in welke samenleving men arm is, men is arm en uitgesloten!!

De huidige EU laat haar armen in de steek en dat zal ons allen op den duur gaan opbreken. Overigens is dit ook in strijd met het Verdrag van Maastricht en dat van Amsterdam, waarin de EU zich verplicht voor ALLE burgers werkgelegenheid en welvaart te realiseren. Daar is nog een lange weg voor te gaan.